SBN Logo Welkom

.. op de website van de Stichting Begraafplaatsen Nijmegen.
De stichting is eigenaar-beheerder van de begraafplaatsen Jonkerbos en Daalseweg en beheerder van de begraafplaatsen Vredehof, Graafseweg en algemene begraafplaatsen Lent.
U kunt onze website geheel bekijken via het menu aan de bovenzijde van het scherm.

Een wandeling tussen de heiligen

Anders dan gelovigen uit de reformatie ‘hebben wij Katholieken iets’ met onze heiligen en met overledenen die ons dierbaar waren. Wij ‘praten’ er nog gewoon mee, zij het in stilte. We leren van de levensgeschiedenissen van onze heiligen en we denken meestal in dankbaarheid terug aan mensen die overleden zijn. Op 1 en 2 november (Allerheiligen en Allerzielen) wordt de begraafplaats Jonkerbos bijvoorbeeld bezocht door zo’n duizend mensen, die samen tienduizenden bloemen neerleggen. Dat verschijnsel neemt niet af, integendeel. De laatste jaren is er een toenemend bezoek geconstateerd.

Foto Van onze heiligen hadden we in de tijd van het rijke roomse leven een wat merkwaardig beeld. Wie herinnert zich niet de mierzoete prentjes van vroom geknielde mensen, omringd door een stralenkrans van heiligheid. Hij was niet van deze wereld, deze voor gewone mensen onbereikbare heiligheid. Ik herinner me dat ik ook niet zo veel op had met die kwezelachtige figuren, die niets beters te doen hadden dan op de knieën te liggen en God te aanbidden. Dodelijk saai leek me dat. Ik vroeg me ook een beetje oneerbiedig af wat Onze Lieve Heer daar nou van zou vinden. In deze tijd weten we dat er met die heiligen meestal niet zo veel mis was, maar dat het beeld dat wij mensen van hen maakten gewoon niet klopte.

Moderne heiligen -of eigenlijk is hij alleen nog maar zalig- als de Nijmeegse Titus Brandsma staan dichter bij het heden. De waarden waarvoor hij streed en waarvoor hij uiteindelijk stierf zijn aansprekende thema’s, die in actualiteit niets hebben ingeboet. Vrijheid van meningsuiting. Anti fascisme, dat we nu ook kunnen vertalen in anti racisme. Moderne heiligen zijn ook een bisschop als Romero, moeder Theresa. Hoewel het voor hen nog wel even zal duren voor de officiële status van heiligheid wordt bereikt. Maar hebben of hadden we niet allemaal in onze buurt mensen die heilig strijden voor idealen waar ze in geloven? Mensen die waarschijnlijk nooit door de pauselijke heiligenfabriek worden ontdekt, maar waar wij ons evengoed aan op kunnen trekken.

Tussen onze overledenen zijn meer heiligen dan het Vaticaan ooit aan zou kunnen. Je treft ze overal. Ook op de begraafplaats Jonkerbos, waar je uren kunt lopen. Tussen oude en bemoste stenen waartussen je dan toch opeens dat graf ontdekt van iemand waarvan je heel lang geleden afscheid nam. Over nieuwe gedeelten, waar overdadig marmer schittert in de zon. Tussen protserige graven en eenvoudige stenen. Loop eens wat verder. Langs de graven van de Jezuieten onder het grote kruis of adem de sfeer van de urnentuin. Dan mijmer je over al die levens die voorbij zijn. En is het niet wonderlijk dat je dan eigenlijk alleen maar goede momenten te binnen willen schieten? Zijn dan al die mensen die je zo goed hebt gekend niet allemaal een beetje heilig? Is dat niet het verrukkelijke van onze katholieke cultuur? Dat we zo spontaan kunnen relativeren. Ik denk dat dat een beetje de manier spiegelt waarop ook onze schepper over ons denkt. Ik kan het u aanraden, zo’n wandeling tussen onze eigen heiligen.

Jac Trum